Celem WP2 jest analiza niepisanych norm konstytucyjnych prawnych i politycznych w kontekście funkcjonowania formalnych konstytucji w państwie współczesnym. Niepisane normy konstytucyjne mogą przybierać różne formy, a ich status bywa kontrowersyjny. Ogólnie obejmują one zwyczajowe normy prawne oraz zwyczaje konstytucyjne (w tym konwenanse), które wpływają na zachowania adresatów norm prawnych. Zwyczaj konstytucyjny nie jest najczęściej traktowany jako formalna norma prawna. Teza, która ma znacznie w kontekście prowadzonych badań sprowadza się do przyjmowanego już w nauce prawa konstytucyjnego twierdzenia, że w ustrojach, gdzie funkcjonuje pisana konstytucja o charakterze formalnym istnieje szereg norm niepisanych o mieszanym (prawno-politycznym) profilu, które mogą posiadać cechę specyficzną dla pojęcia konstytucji, czyli szczególną moc prawną w ramach systemu źródeł prawa. W tym kontekście badaniami objęte będą także relacje pomiędzy pojęciem konstytucyjnych norm niepisanych a wykładnią konstytucji. Ważnym elementem badań jest próba potwierdzenia tezy, że niepisane normy mogą pozytywnie wpływać na system konstytucyjny wzmacniać ochronę pisanej konstytucji Chodzi o to, że normy zakorzenione w kulturze prawnej danego państwa mogą być lepiej akceptowane przez uczestników życia politycznego.
